peptitlere veya amino asitlere (genellikle proteinat veya peptit-şelat olarak adlandırılır) kimyasal olarak bağlanmış minerallerdir. Kanatlı hayvan yemlerinde şu nedenlerle kullanılırlar:
Biyoyararlanımı artırır: mineral, bağırsakta çözünmeyen kompleksler oluşturmaktan korunur, bu nedenle daha fazlası emilir.
Biyoyararlanımı artırır: mineraller, peptit/amino asit taşıyıcılarının yanı sıra mineral kanalları yoluyla da alınabilir, bu da bağırsak alımını artırır.
Antagonizmaları azaltır: emilimi engelleyebilecek fitat, lif veya diğer minerallerle daha az etkileşim.
Performansı artırır: inorganik tuzlara kıyasla daha düşük kullanım seviyelerinde daha iyi büyüme oranları, yem dönüşümü ve kas gelişimi.
Sağlığı ve bağışıklığı iyileştirir: enzimatik fonksiyonları, antioksidan sistemleri (örn. Zn, Cu, Se) ve bağışıklık tepkilerini destekler.
Yumurta kabuğu ve kemik kalitesini iyileştirir: Ca ile ilişkili süreçler ve eser mineraller (Mn, Zn, Cu) için önemlidir.
Dışkıdaki mineral atılımını ve çevresel yükü azaltır: daha fazla tutulan mineral, deşarjı azaltır.
Yaygın örnekler: Zn-, Cu-, Mn-, Fe- ve Se-proteinatlar/peptit şelatları.
Notlar/dikkat edilmesi gerekenler:
Genellikle inorganik kaynaklardan daha pahalıdır, bu nedenle maliyet-fayda değerlendirilmelidir.
Kullanım oranları genellikle inorganik tuzlardan daha düşüktür; tedarikçi tavsiyelerine uyun.
Aşırı takviye, daha yüksek biyoyararlanıma rağmen hala toksisite veya dengesizlik riski taşır.